Banki przegrały przed TSUE! Wyrok C-70/25 w naszej sprawie: bank najpierw oddaje skradzione pieniądze

Przełomowy wyrok TSUE w sprawie C-70/25 a bezpieczeństwo Twoich oszczędności

Przez lata panowało przekonanie, że jeśli padłeś ofiarą cyberprzestępców i straciłeś oszczędności życia, bank umywa ręce. Instytucje finansowe masowo odrzucały reklamacje poszkodowanych, twierdząc, że skoro klient zatwierdził transakcję kodem SMS lub wpisał dane na sfałszowanej stronie, to ponosi pełną odpowiedzialność z tytułu tzw. rażącego niedbalstwa. Ta wygodna dla sektora bankowego praktyka właśnie przeszła do historii. Ten wyrok zapadł w sprawie, którą przed Trybunałem prowadziła Kancelaria EUROLEGE.

W dniu 15 października 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał przełomowy wyrok w sprawie o sygnaturze C-70/25. Orzeczenie to całkowicie zmienia zasady gry na rynku finansowym w Polsce i Europie. Zgodnie z wytycznymi TSUE, bank ma bezwzględny, ustawowy obowiązek niezwłocznego przywrócenia stanu konta klienta i zwrotu skradzionych środków: najpierw oddaje pieniądze, a dopiero potem może badać okoliczności sprawy lub dochodzić swoich racji przed sądem.

W Kancelarii EUROLEGE od lat analizowaliśmy setki takich spraw, reprezentując poszkodowanych konsumentów. To właśnie nasza precedensowa sprawa - dotycząca klientki, która straciła 3 000 zł w wyniku zaawansowanego phishingu i spotkała się z odmową banku - stała się fundamentem, który doprowadził do tego historycznego rozstrzygnięcia w Luksemburgu. W tym artykule dowiesz się, co dokładnie zmienia wyrok TSUE C-70/25, jak działa zasada D+1 oraz jak skutecznie odzyskać swoje pieniądze z banku krok po kroku.

Jak wyglądała dotychczasowa praktyka banków? Odrzucone reklamacje i mit „rażącego niedbalstwa”

Większość poszkodowanych konsumentów nie zdaje sobie sprawy, jak bezwzględna była dotychczasowa polityka banków. Gdy dochodziło do nieautoryzowanej transakcji - na przykład w wyniku oszustwa metodą na „zdalny pulpit”, fałszywy SMS od kuriera czy spreparowaną stronę logowania do banku - procedura reklamacyjna wyglądała niemal zawsze tak samo.

Klient składał reklamację, a w odpowiedzi otrzymywał szablonowe pismo odmowne. Banki powoływały się na art. 40-46 Ustawy o usługach płatniczych, interpretując pojęcie rażącego niedbalstwa na swoją korzyść. Wystarczyło, że oszuści zastosowali socjotechnikę, a bank automatycznie przypisywał klientowi pełną winę za podanie poufnych danych.

Skutki dotychczasowej polityki banków:

• Utrata oszczędności życia: Konsumenci zostawali bez środków do życia, często z zaciągniętymi przez oszustów kredytami gotówkowymi.
• Przerzucanie kosztów cyberprzestępczości: Instytucje finansowe czerpały miliardowe zyski, a ryzyko i koszty związane z niedostatecznym zabezpieczeniem systemów IT przerzucały na najsłabsze ogniwo - konsumenta.
• Poczucie bezkarności: Banki lekceważyły ustawowe terminy oraz zasady rozpatrywania reklamacji, wiedząc, że większość osób zrezygnuje z dalszej walki przed sądem.

Co dokładnie zmienił wyrok TSUE w sprawie C-70/25?

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 października 2026 r. (sygn. akt C-70/25) to kamień milowy w ochronie praw konsumentów. TSUE potwierdził linię orzeczniczą, o którą Kancelaria EUROLEGE walczyła od lat.

Najważniejsze wnioski płynące z wyroku C-70/25:

1. Zasada „Najpierw zwrot, potem dyskusja”: Bank nie może wstrzymać zwrotu środków tylko dlatego, że według jego wewnętrznych procedur klient dopuścił się rażącego niedbalstwa. Nawet jeśli doszło do kliknięcia w fałszywy link, instytucja finansowa ma obowiązek najpierw przywrócić saldo rachunku.
2. Ciężar dowodu spoczywa na banku: To bank jako profesjonalista musi wykazać przed sądem, a nie stwierdzić we własnym piśmie odmownym, że transakcja była autoryzowana lub że klient działał z umyślną winą bądź rażącym niedbalstwem.
3. Ograniczone wyjątki: Bank może wstrzymać zwrot wyłącznie w sytuacji, gdy posiada uzasadnione, obiektywne podejrzenia co do próby oszustwa ze strony samego klienta i niezwłocznie zgłosi ten fakt odpowiednim organom nadzoru. Zwykłe podejrzenie rażącego niedbalstwa przy phishingu absolutnie do tego nie uprawnia.

Kluczowa zasada D+1: Ile czasu ma bank na zwrot pieniędzy?

Wokół terminów zwrotu środków narosło wiele mitów. Kluczowym pojęciem, które musi znać każdy posiadacz konta bankowego, jest zasada D+1 wynikająca bezpośrednio z przepisów prawa (Ustawy o usługach płatniczych oraz unijnych dyrektyw).

Czym jest zasada D+1?

Zasada ta nakłada na dostawcę usług płatniczych (bank) bezwzględny obowiązek przywrócenia konta poszkodowanego do stanu sprzed nieautoryzowanej transakcji najpóźniej do końca następnego dnia roboczego po dniu zgłoszenia incydentu.

Przez lata banki masowo łamały tę zasadę, tłumacząc się „trwającymi postępowaniami wyjaśniającymi”, które ciągnęły się całymi tygodniami, a nawet miesiącami. Po wyroku TSUE w sprawie C-70/25 wszelkie takie praktyki są w pełni bezprawne. Jeśli bank odmawia zwrotu środków w trybie D+1 i żąda od klienta udowodnienia braku winy przed dokonaniem przelewu powrotnego, narusza unijne standardy ochrony konsumenta.

Co zrobić, gdy znikną pieniądze z konta? Instrukcja krok po kroku

Jeżeli padłeś ofiarą cyberprzestępców, czas gra kluczową rolę. Działaj szybko, ale metodycznie, stosując się do poniższego schematu:

• Krok 1: Natychmiastowa blokada dostępu Zadzwoń na infolinię swojego banku i natychmiast zablokuj karty płatnicze oraz dostęp do bankowości elektronicznej i mobilnej. Zabezpiecz dowody (np. zrzuty ekranu z powiadomieniami o transakcjach).
• Krok 2: Oficjalne zgłoszenie reklamacyjne (powołanie się na art. 46 i TSUE C-70/25) Złóż formalną reklamację w placówce banku lub poprzez oficjalny formularz elektroniczny (gotowy wzór: reklamacja do banku o zwrot pieniędzy). Pamiętaj, aby nie ograniczać się do rozmowy ustnej. W piśmie wprost powołaj się na art. 46 Ustawy o usługach płatniczych oraz wyrok TSUE w sprawie C-70/25, żądając natychmiastowego zwrotu środków w trybie zasady D+1.
• Krok 3: Zawiadomienie organów ścigania Niezwłocznie zgłoś przestępstwo na policji lub w prokuraturze. Pisemne potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia stanowi solidny dowód dla banku, że sprawa została skierowana do organów ścigania.

Bank zwrócił pieniądze, a potem żąda ich zwrotu? Pułapka przedsądowych wezwań

O czym banki milczą w swoich komunikatach? Nawet jeśli pod naciskiem wyroku TSUE bank najpierw zwróci Ci pieniądze na konto, nie oznacza to jeszcze ostatecznego zamknięcia sprawy.

Częstą praktyką po kilku tygodniach staje się wysyłanie przez banki przedsądowych wezwań do zapłaty. Instytucje finansowe straszą w nich sądem, twierdząc, że ich wewnętrzne postępowanie „wykazało rażące niedbalstwo klienta” i domagają się zwrotu wypłaconej kwoty.

Jak postąpić w takiej sytuacji?

• Nie panikuj i nie płać pochopnie: Pod żadnym pozorem nie zwracaj bankowi środków dobrowolnie bez uprzedniej konsultacji prawnej.
• Ciężar dowodu leży po stronie banku: Udowodnienie przed sądem, że doszło do rażącego niedbalstwa (a nie zwykłego błędu czy zaawansowanego oszustwa socjotechnicznego), jest dla banku ekstremalnie trudne. Pojedynczy fałszywy SMS czy podszywanie się pod infolinię banku to w świetle orzecznictwa sądowego za mało, by uznać winę konsumenta.
• Skorzystaj z profesjonalnej pomocy: W Kancelarii EUROLEGE na co dzień prowadzimy takie procesy. Co więcej, na etapie przedsądowym nie pobieramy od klienta żadnych opłat wstępnych - rozliczamy się wyłącznie na zasadzie success fee (wynagrodzenia za sukces).

Podsumowanie: ten wyrok to także Twoja broń w sporze z bankiem

Wyrok TSUE w sprawie C-70/25 ostatecznie zakończył erę bezkarności instytucji finansowych w zakresie nieautoryzowanych transakcji. Prawo stoi po stronie konsumenta, jednak banki nadal będą próbowały szukać luk prawnych i zniechęcać poszkodowanych.

Jeśli Twoja reklamacja została odrzucona, bank żąda zwrotu wypłaconych środków albo nie wiesz, jak napisać skuteczne wezwanie, skorzystaj z bezpłatnej analizy prawnej w Kancelarii EUROLEGE. Jak pracujemy w sprawach o nieautoryzowane transakcje, opisujemy na stronie pomoc po oszustwie internetowym. Przeanalizujemy Twoją sytuację i powiemy, co możemy zrobić, żeby odzyskać skradzione pieniądze.